Follow by Email

25 Mayıs 2011 Çarşamba

UZUN

Fiilimsileri ve bağlaçları çok sevip fazla kullanmanın getirdiği olumsuzluklardan birisi de bir an önce bitmesi gereken bir cümlenin uzayıp uzayıp gereksiz yere edebileşmesinin yol açtığı anlayış sıkıntısı ve okurun uzun cümleler karşısındaki tahammül eksikliğiyle birlikte, aslında yazarın, okuyucusunu sıkma amacı gütmeksizin her şeyi tek bir cümlede toplayabilme ve eserinin Tanrı’sı olabilmesi ihtiyacının sık sık yapılan hatalardan biri olduğuna aldırmadan, bu sebeple “dahi” anlamındaki –de’lerin bokunu çıkartarak cümlenin sonuna gelince de kıvrak bir hamle daha yapıp aynen depoyu sıfırlamış bir arabayı köprünün ortasında bırakmak istemeksizin karşıya geçirirmişcesine insanı gerdikçe geren, fakat tüm bunları yaparken anlam ve dilbilgisinden kopmanın özgürlüğüyle harflerden kelimelere sıçrandı sıçranalı, yazının öznesini, tümlecini ve en önemlisi başlangıçta ne anlattığını tamamen unutup şunun farkına varılır ki bunun bir sonunun olmadığı anlaşıldığında yapılması gereken tek şeyin sonsuza kadar giden...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder