Follow by Email

16 Mayıs 2011 Pazartesi

ACELE

“Evet, insanoğlu ölümlü.” dedi. “Ama bu kadarla kalsa çok önemli değil. İşin kötüsü, insan hiç beklenmedik bir anda ölüyor. İşte işin püf noktası bu.”

Mihail Bulgakov, Usta ile Margarita

Neden doğru dürüst bir kurgu için çabalamadığımı soruyorlar. Sebebini söyleyeyim: Herhalde İstanbul’daki en çürük binalardan birinde yaşıyorum ve deprem olduğu zaman evimin daha ilk saniyede çökeceği kesin gibi, hepimiz bununla yüz yüzeyiz, kaç milyon insan Allah’a emanet, belki de ben bu yazıyı tamamlayamayacağım bile (siz de okuyamayacaksınız), o halde acele etmeliyim, geç kalmamalıyım, aklıma ne geliyorsa olduğu gibi yazmalıyım, zorlayıcı ve zaman alan kurguların peşinden koşmamalıyım, her an ölebilirim, tam şu an bunun olmayacağı ne malum, aslında durmadan vasiyetimi yazıyorum, sürekli, her zaman, öleceğim güne kadar, çok çok uzun bir intihar mektubu gibi, ölümle iç içe yaşamak, bu kaygı ve dürtünün salgılattığı adrenalin hemen zihnime doluşuyor ve işletiyor elleri, beyni, bir makine gibi. Neyse ki şimdilik bu başlık da bitti. Acaba hangisinde deprem olacak, öleceğim, öleceksiniz, ölecekler?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder